--}}

Alexis Carrel

Alexis CARREL Alexis CARREL kan damarlarının birbirine bağlanmasında yeni bir teknik geliştirmesi sebebiyle, 1912 yılında Nobel Ödülü verilen Fransız asıllı Amerikan Cerrahı. 28 Haziran 1973’te Fransa’nın Lyon şehrinde doğan Carrel, 1900 yılında Lyon Tıp Fakültesinden mezun oldu. Kanada’da kısa bir süre kaldıktan sonra Chicago’ya gelip Chicago Üniversitesi Fizik Laboratuvarında çalışmaya başladı. 1908’de Rockfeller Tıbbî Araştırma Merkezine girdi

Alexis CARREL kan damarlarının birbirine bağlanmasında yeni bir teknik geliştirmesi sebebiyle, 1912 yılında Nobel Ödülü verilen Fransız asıllı Amerikan Cerrahı. 28 Haziran 1973’te Fransa’nın Lyon şehrinde doğan Carrel, 1900 yılında Lyon Tıp Fakültesinden mezun oldu.

Kanada’da kısa bir süre kaldıktan sonra Chicago’ya gelip Chicago Üniversitesi Fizik Laboratuvarında çalışmaya başladı. 1908’de Rockfeller Tıbbi Araştırma Merkezine girdi. İkinci Dünya Harbi sırasında Carrel ve hanımı Fransa’da bir laboratuvar hastahanesi kurdular; daha sonra Carrel’in emekliye ayrıldığı tarih olan 1939 yılına kadar tekrar Rockfeller Tıbbi Araştırma Merkezine döndüler. 1941’de Fransa’ya dönen Carrel, insanların karşılaştıkları problemler ve pratik çözümleri konusunda faaliyet gösteren "Fondation Pour l’Etude des Problemes Humains" Vakfını kurdu. Carrel 5 Kasım 1944’te Paris’te öldü.

Carrel’in 1902 yılında geliştirdiği kan damarlarının birbirine bağlanması (dikilmesi) tekniği insan vücuduna nakledilen organlara kan damarlarının bağlanmasında kullanıldı. Organ nakli ile yakından ilgilenen Carrel, 1913 yılında yaptığı bir ameliyatla bir kedinin böbreğini başka bir kediye nakletti.

Ocak 1912’de bir piliçten aldığı kalp dokusunu bir in-vitro kültürüne nakletmeye muvaffak oldu. Bu kültürü iptidai bir halde olmasına rağmen 28 yıl süreyle canlı olarak muhafaza etti. Dokuya gerekli maddeyi sağlamakta son derece dikkatli olan Carrel, orjinal sun’i maddeye embriyonik piliç suyu veya bazı diğer sıvı besinler ilave etti. Bu arada dokuyu taze besinler içinde banyo da eden Carrel, artık ürünlerin ortadan kaldırılması için kullanılmış maddeleri dışarı attı.

Birinci Dünya Harbi sırasında Henry Dakin ile çalışan Carrel, yaraları sodyum hipoklorit eriyiği ile tedavi etme tekniğini geliştirdi. Bu metod sayesinde birçok yaralı insan tedavi edilerek ölmekten kurtuldu. Koyu bir Hıristiyan olan ve bir misyoner gibi çalışan Carrel; felsefe, sosyoloji ve fen konularında eserler verdi. 1935’te İnsan Denen Meçhul, 1937’de Medeni İnsan, 1948’de Dualar, 1938’de C.A. Lindbergh ile birlikte Organ Kültürleri adlı kitapları yazdı.

Kaynak: Rehber Ansiklopedisi

İlgili konuları ara


Görüşler

Bu konuda henüz görüş yazılmamış.
Gürüş/yorum alanı gerekli.
Markdown kodları kullanılabilir.

Alexis Carrel
Alexis Carrel